Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, απομένουν λίγοι μήνες ακόμη για την έξοδο της Ελλάδας από το τρίτο μνημόνιο, μετά από μια πληθώρα μέτρων που έχουν υποβληθεί κυρίως από διεθνείς και ευρωπαϊκούς θεσμούς. Βέβαια, η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του πρωθυπουργού καθώς και στις υποσχέσεις του έχει σαφώς χαθεί. Μεταξύ όσων απέτυχε να υλοποιήσει είναι μια οικονομική ανάπτυξη η οποία θα μπορούσε να επαναφέρει την αξιοπιστία της Ελλάδας προς τους δανειστές της. Επιπλέον, νέες θέσεις εργασίας δεν δημιουργούνται, ενώ το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί στο 177,4% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Σε αυτό το άρθρο σκοπεύω να αναφέρω συνοπτικά μερικές από τις απαραίτητες οικονομικές μεταρρυθμίσεις που η Ελλάδα πρέπει να υλοποιήσει, έτσι ώστε να εισέλθει σε ένα περιζήτητο μονοπάτι ανάκαμψης. Ένα πράγμα στο οποίο σχεδόν κάθε κυβέρνηση των προηγούμενων ετών συμπεριλαμβανομένης της τωρινής απέτυχε να υλοποιήσει είναι η δημιουργία ενός φιλικού προς την επιχειρηματικότητα περιβάλλοντος, το οποίο θα προσελκύει ξένους επενδυτές και θα ενισχύσει την προσπάθεια των Ελλήνων επιχειρηματιών να εξαπλώσουν τις επενδυτικές τους δραστηριότητες Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, οι μειώσεις των φόρων καθώς και των κρατικών δαπανών (οπουδήποτε υπάρχει η δυνατότητα, χωρίς να απολυθεί κρατικό προσωπικό) είναι δύο βασικά βήματα για ένα καλό ξεκίνημα. Ο τωρινός φορολογικός συντελεστής κερδών των επιχειρήσεων είναι στο 29%, αλλά προσθέτοντας σε αυτόν όλες τις υπόλοιπες οφειλές προς το δημόσιο, το ποσοστό αυξάνεται ραγδαία. Ωστόσο, εξίσου σημαντικές είναι και οι ελαφρύνσεις στους έμμεσους φόρους. Θυμίζω ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε προεκλογικά υποσχεθεί την κατάργηση του ΕΝ.Φ.Ι.Α, κάτι που δεν υλοποίησε μετά την εκλογή του. Η μείωση αυτού του φόρου μπορεί να ενισχύσει την ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά πρέπει να συνδυασθεί με άλλες μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε να είναι σε θέση να προχωρήσει στη μείωση του η κυβέρνηση. Επιπροσθέτως, εξαιρετικά επιβλαβής είναι και η αυξημένη γραφειοκρατία, καθώς η υλοποίηση ενός επιχειρηματικού πρότζεκτ είναι ένα εγχείρημα πιο απαιτητικό από ποτέ, αφού για να λάβει κανείς τη σχετική άδεια και να υλοποιήσει μια επένδυση, χρειάζεται να επεξεργαστεί έναν τεράστιο όγκο χαρτιών. Τέλος, υπάρχει μεγάλη ανάγκη για την εφαρμογή του κράτους δικαίου, καθώς ένα σταθερό πολιτικό και δικαστικό σύστημα είναι απαραίτητο μέσο για να πείσει έναν επενδυτή ότι η επένδυση του θα είναι ασφαλής.

Κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει πως οι μειώσεις των φόρων θα επιφέρουν σημαντικές μειώσεις στο εθνικό εισόδημα. Ωστόσο αυτό δεν επαληθεύεται στην πραγματικότητα, αφού μέσω των μειώσεων παρατηρείται σημαντική άνοδος της φορολογικής συμμόρφωσης. Η προηγούμενη κυβέρνηση απέδειξε ακριβώς αυτό, αφού με την μείωση του Φ.Π.Α στην εστίαση από το 23% στο 13%, δεν είχε την παραμικρή απώλεια εσόδων. Εξάλλου, η συνταγή της υπερφορολόγησης του ιδιωτικού τομέα από την τωρινή κυβέρνηση, μετατόπισε μέρος της οικονομικής δραστηριότητας από τη νόμιμη οικονομία στη «μαύρη» οικονομία, οδηγώντας σε μεγάλη φοροδιαφυγή. Ένα ακόμα μεγάλο εμπόδιο για την ανάπτυξη μέσω του ιδιωτικού τομέα είναι η δέσμευση της κυβέρνησης για πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 3,5% για τα επόμενα πέντε χρόνια. Υπενθυμίζω ότι το πρωτογενές πλεόνασμα είναι η συνιστώσα του δημοσιονομικού πλεονάσματος που αποτελείται από τις τρέχουσες κυβερνητικές δαπάνες μείον τα τρέχοντα έσοδα από φόρους και αποκλείει τους τόκους που καταβάλλονται στο δημόσιο χρέος. Είναι αδιαμφισβήτητα απαραίτητη η διαπραγμάτευση για την μείωση αυτού του στόχου, αφού όμως η Ελλάδα επαναφέρει την αξιοπιστία της προς τους δανειστές της, υλοποιώντας τις απαραίτητες δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις.

Βέβαια, έχει φτάσει ο καιρός για να ξεκινήσουν οι συζητήσεις μεταξύ Ελλάδας – Θεσμών για πιθανό κούρεμα ή αναδιάρθρωση χρέους, όπως ήδη από το 2012 είχαν υποσχεθεί οι Ευρωπαίοι. Ωστόσο, δεν είναι μόνο η ελάφρυνση του χρέους που χρειάζεται για να μεταμορφώσει την Ελληνική οικονομία, αλλά ο μετασχηματισμός του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας σε συνδυασμό με αυτή. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο το ογκώδες χρέος της, αλλά το ασθενέστερο απ’ ότι απαιτείται μέγεθος του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Συνοψίζοντας, μια οικονομικά ισχυρή Ελλάδα μονάχα ωφελεί το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Μόνο θετική είναι η αλλαγή της στάσης της χώρας για την εγκατάλειψη της Ευρωζώνης. Προκειμένου όμως να βελτιωθούν οι ελληνο-ευρωπαϊκές σχέσεις, οι οποίες δοκιμάστηκαν έντονα στο παρελθόν (ιδιαιτέρως το 2015 με το Δημοψήφισμα), και οι δύο πλευρές πρέπει να συνεργαστούν για να επωφεληθούν αμοιβαία.

Tου Αριστοτέλη Σωμαράκη

Βιβλιογραφία:

http://www.capital.gr/oikonomia/3245208/an-andreadis-i-grafeiokratia-frenarei-tis-ependuseis-ston-tourismo

https://en.wikipedia.org/wiki/Greek_government-debt_crisis

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: