Οι ενδιάμεσες εκλογές του 2018 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

Scroll down to content

Οι ενδιάμεσες εκλογές του 2018 για το Κογκρέσο και για τη Γερουσία θα πραγματοποιηθούν κατά κύριο λόγο στις 6 Νοεμβρίου του 2018, δύο χρόνια μετά από την εκλογή του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ως 45ο πρόεδρο των Η.Π.Α. Πιο συγκεκριμένα, θα ψηφιστούν οι 435 θέσεις του Οίκου των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (Unites States House of Representatives ή United States Congress) καθώς και οι 35 από τις συνολικά 100 θέσεις της Γερουσίας των Η.Π.Α (United States Senate).

Συνεπώς, τα δύο μεγάλα κόμματα των Η.Π.Α, το G.O.P (Grand Old Party) γνωστό και ως το κόμμα των Ρεπουμπλικανών, καθώς και οι Democrats (Δημοκρατικοί) εργάζονται πυρετοδώς για αυτή την ημερομηνία, η οποία θα κρίνει πολλά, ενδεχομένως και την ίδια την προεδρία το 2020 στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Η θορυβώδης μέχρι τώρα θητεία του Ντόναλντ Τραμπ (κατηγορίες για ρωσική ανάμειξη υπέρ του στις εκλογές του 2016 και η έρευνα Mueller, κατηγορίες για το παρελθόν του, ο προστατευτισμός-μερκαντιλισμός, αλλαγή εξωτερικής πολιτικής και απόσυρση από διεθνείς συνθήκες) έχει οδηγήσει τον Ρεπουμπλικανό Πρόεδρο σε πολύ χαμηλά ποσοστά επιδοκιμασίας, σε έλλειψη δικομματικής συνεργασίας, καθώς και σε διαφωνίες στο εσωτερικό του κόμματος. Έτσι, οι Δημοκρατικοί βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για να κερδίσουν την πλειοψηφεία σε Κονγκρέσο και Γερουσία, κάτι που εφόσον συμβεί μπορεί να τους οδηγήσει πιο κοντά στη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2018 και στην ανακούφιση από το σοκ του 2016. Ωστόσο, το σοκ του 2016, όταν η σίγουρη νίκη της πρώην Υπουργού Εξωτερικών Χίλαρυ Κλίντον απετράπη, δημιούργησε έντονη δυσαρέσεκεια στο στρατόπεδο των προοδευτικών, οι οποίοι αναζητούν πλεόν νέες τακτικές για τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Ο δημοκρατικός σοσιαλισμός ως η νέα ιδεολογική αφετηρία των Δημοκρατικών

Η σοσιαλιστική στροφή του Δημοκρατικού Κόμματος των Η.Π.Α χαρακτηρίζεται από κάποιους ώς μια ακραία αντίδραση στο σοκ που υπέστη το κόμμα το 2016, η οποία απαντάει με τη σειρά της στην ακραία ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ. Για άλλους, η στροφή προς το δημοκρατικό σοσιαλισμό πηγάζει από τις απόψεις της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων των Δημοκρατικών και σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα στο κόμμα, με νέα πρόσωπα και αφηγήματα. *Η περίφημη έτσι νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν είναι αποτέλεσμα μιας δυτικής καπιταλιστικής ελίτ, αλλά προϊόν του λεγόμενου Τρίτου Δρόμου (The Third Way), θύμα του οποίου ίσως έπεσε και το Δημοκρατικό Κόμμα των Η.Π.Α, μιας εκδοχής δηλαδή του δυτικού δημοκρατικού σοσιαλισμού ο οποίος αποδέχτηκε τον χρηματιστηριακό καπιταλισμό, κάτω από το αίτημα της ανανέωσης του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα την αγνόηση του μεγαλύτερου κεκτημένου του δυτικού πολιτισμού, το λεγόμενο «κράτος ευημερίας» (welfare state).

Η σοσιαλιστική φωνή του κόμματος δεν είναι άλλη από αυτή του πρώην υποψήφιου για Προέδρο Μπέρνι Σάντερς. Πολλοί πιστεύουν οτί η κρατικιστική σοσιαλιστική του ατζέντα σε αντίθεση με την καπιταλιστική μεν αλλά κεϋνσιανή στάση της Χίλαρυ Κλίντον, θα ήταν αυτή που θα κέρδιζε τον Ντόναλτ Τραμπ στη μάχη των οικονομικών ιδεών. Σε ένα γκάλοπ που έγινε τελευταία, σχεδόν το 60% των ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος δείχνουν να υποστηρίζουν τον σοσιαλισμό από τον καπιταλισμό, κάτι που ίσως εξηγεί και την ιδεολογική στροφή του κόμματος.

19197596204_4ff334fa15_b.jpg
Μπέρνι Σάντερς, υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών το 2016, γερουσιαστής, εκπρόσωπος της πολιτείας Βερμόντ.

Από την άλλη πλευρά, οι Ρεπουμπλικανοί βρίσκονται σε δεινή θέση μπροστά στις εκλογές του Νοεμβρίου. Τα αποτελέσματα που έχουν επιφέρει οι πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ στην αμερικανική οικονομία, όπως για παράδειγμα τα ιστορικά ρεκόρ του χρηματιστηρίου, ο συντελεστής ανάτπυξης ο οποίος ίσως ξεπεράσει το 3% για το 2018 καθώς και ο ιστορικά χαμηλός δείκτης ανεργίας, θα αποτελούσε ένα θριαμβευτικό προεκλογικό αφήγημα για κάθε πολιτικό. Αυτό όμως δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση. Αναμένοντας τον επίλογο της έρευνα Mueller για την πιθανή ρωσική ανάμειξη στις εκλογές του 2016, οι Συντηριτικοί βρίσκονται σε αδιέξοδο. Η έλλειψη ενός πειστικού αφηγήματος για την μέχρι τώρα πορεία της κυβέρνησης κυρίως στην οικονομία, οφείλεται ίσως στο γεγονός ότι ο αμερικανός Πρόεδρος προτιμά να επιστρέψει στον πετυχημένο του ρόλο ως πρεσβευτή των αντισυστημικών, ξοδεύοντας τα δύο χρόνια που του απομένουν κατηγορώντας το (Δημοκρατικό) Κογκρέσο για ανικανότητα διακυβέρνησης, οξύνωντας έτσι περαιτέρω τις διαμάχες μεταξύ των κομμάτων και δημιουργώντας ένα τοξικό προεκλογικό περιβάλλον, σαν αυτό του 2016. Η ήττα και η πλειοψηφία των Δημοκρατικών τον Νοέμβριο στο Κογκρέσου και στη Γερουσία θα δώσει οριστικό τέλος σε οποιαδήποτε πολιτική ατζέντα έχουν οι Ρεπουμπλικανοί μέχρι το 2020, κάτι το οποίο θα οδηγήσει τον Πρόεδρο Τραμπ σε ακόμη πιο χαμηλά ποσοστά αποδοχής και πιθανώς σε μια σαρωτική ήττα στις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Στατιστικά, το κόμμα που διοικεί κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων εκλογών τείνει να χάνει τις περισσότερες θέσεις σε Κογκρέσο και Γερουσία. Ενδεικτικά, στις 21 ενδιάμεσες εκλογικές αναμετρήσεις που προγήθηκαν, το κόμμα του Προέδρου έχανε κατά μέσο όρο 30 θέσεις στο Κογκρέσο και 4 στη Γερουσία, ενώ μόνο σε δύο από αυτές τις αναμετρήσεις κερδήθηκαν θέσεις και στο Κο-γκρέσο αλλά και στη Γερουσία από το κυβερνών κόμμα. Σε αυτό το σημείο όμως είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι κανένας Πρόεδρος σε αυτές τις 21 τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις δεν είχε τόσο χαμηλά ποσοστά αποδοχής, όσο είναι αυτά που έχει ο Ντόναλντ Τραμπ αυτή τη στιγμή, με λιγότερο από 3 μήνες να απομένουν για τις ενδιάμεσες εκλογές.

Η πραγματική κατάσταση στην αμερικανική οικονομία

Όπως προαναφέρθηκε, οι Ρεπουμπλικανοί αδυνατούν να εκμεταλλευτούν τις μέχρι τώρα οι επιτυχίες τους στην οικονομία. Αλλά που οφείλεται αυτή η επιτυχία και αν είναι τόσο σημαντική γιατί δεν χρησιμοποιείται από τα μέλη του G.O.P. Σύμφωνα με τους Financial Times, οφείλεται κυρίως στο νομοσχέδιο φοροαπαλλαγών του Ντόναλντ Τραμπ. Οδήγησε το χρηματιστήριο σε μεγάλα ρεκόρ. Ενδεικτικά, ο δείκτης Dow Jones Industrial Average (DJIA) έχει σημειώσει μέχρι στιγμής 70 ρεκόρ κλεισίματα ημέρας, περισσότερα από κάθε άλλη φορά στην ιστορία. Επιπλέον, η ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας έφτασε το 4,1% στο δεύτερο τρίμηνο του 2018, τον πιο γρήγορο ρυθμό που έχει σημειωθεί από το 2014. Ωστόσο, σύμφωνα πάντα με τους Financial Times, όλα αυτά τα επιτεύγματα θα αρχίσουν σιγά σιγά να υποχωρούν. Οι πιθανότητες για ύφεση πριν το 2020 βρίσκονται σε άνοδο, ενώ οι φοροαπαλλαγές έχουν μόνο αυξήσει τα εταρικά κέρδη, χωρίς κάποια σημαντική αύξηση στους μισθούς.

Έτσι, αποφεύγοντας να μιλήσει για τις φοβερές προόδους που έχουν επιτευχθεί και μη προσπαθώντας να χτίσει μια ισχυρή οικονομία, όπως θα έκανε κάθε Προέδρος, ο Ντόναλντ Τραμπ στηρίζει το αφήγημα του για την «υπέροχη Αμερική» στην επιβλολή δασμών, οδηγώντας τις Η.Π.Α και τον κόσμο σε ένα ασταθές κλίμα που κρύβει πολλούς κινδύνους.

Του Αριστοτέλη Σωμαράκη

Βιβλιογραφία

  1. Επιλέγοντας, Η Κοινή Γνώμη και τα Πολιτικά Κόμματα στην Ελλάδα και τον Κόσμο 2015-2017,Γιάννης Κωσταντινίδης
  2. *Πολιτική Επιστήμη, Κοινωνικός Μετασχηματισμός και Θεωρίες της Δημοκρατίας, Κλασσικές, Νεοτερικές και Σύγχρονες Αφηγήσεις, Σπύρος Μακρής
  3. Donald Trump’s scorched earth tactics break with midterm script, Edward Luce, The Financial Times
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: